Nieuws

Wijdverbreide ziekte: ontsteking en insulineresistentie bedreigen leververvetting

Wijdverbreide ziekte: ontsteking en insulineresistentie bedreigen leververvetting



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Speciale levervetten zijn een waarschuwingssignaal voor vette leverontsteking en insulineresistentie

Leverziekte ontwikkelt zich meestal lang voordat de eerste fysieke symptomen optreden. Dit geldt ook voor de zogenaamde niet-alcoholische leververvetting, die zich kan ontwikkelen tot een zogenaamde leverontsteking en vaak gepaard gaat met een verhoogd risico op diabetes.

Een onderzoeksteam van het German Diabetes Center en het Touchstone Diabetes Center in Texas (USA) heeft nu ontdekt dat bepaalde biologisch actieve stoffen die in levermonsters kunnen worden gemeten, het risico op insulineresistentie en leverontsteking aangeven. Dit opent ook nieuwe benaderingen om het verband tussen niet-alcoholische leververvetting en de ontwikkeling van diabetes te verklaren. De onderzoekers publiceerden hun resultaten in het vakblad "Diabetes Care".

Verband tussen diabetes en leververvetting

Volgens de onderzoekers heeft ongeveer 50 tot 75 procent van de mensen met diabetes type 2 wereldwijd een leververvetting. Daarnaast vertoonde tien tot twintig procent van de patiënten zogenaamde vette leverontsteking (steatohepatitis), levercirrose of zelfs een levercarcinoom als gevolg hiervan (leverkanker). In hun huidige onderzoek onderzochten de wetenschappers nu de vraag of "specifieke vetafbraakproducten in de lever (sphingolipiden) kunnen bijdragen aan de ontwikkeling van insulineresistentie, oxidatieve stress en ontstekingsprocessen en kunnen wijzen op een naderende diabetesziekte", aldus de Duitse diabetes. Centrum.

Verschillende groepen bekeken

Voor hun onderzoek analyseerden de onderzoekers de levermonsters van gezonde, slanke mensen en mensen met pathologische obesitas, die een bariatrische operatie ondergingen (een operatie om pathologische obesitas te verhelpen). De 21 deelnemende patiënten met overgewicht werden verder onderverdeeld in drie groepen op basis van de status van de leververvetting. De eerste groep had geen leververvetting, de tweede groep had een leververvetting in een vroeg stadium zonder tekenen van ontsteking en de derde groep had een vergevorderde ontsteking met verhoogde bindweefselvorming in de lever.

Biomarkers voor insulinegevoeligheid en oxidatieve stress

De onderzoekers ontdekten dat mensen met insulineresistentie en vette leverontsteking verhoogde niveaus van verschillende zogenaamde sphingolipiden hadden. Sommige van deze lipiden zijn biomarkers voor insulinegevoeligheid, oxidatieve stress en ontstekingsprocessen in de lever, wat suggereert dat deze producten van vetmetabolisme bijdragen aan de progressie van eenvoudige leververvetting tot niet-alcoholische leverontsteking door vetten (NASH), benadrukt onderzoeksleider prof.dr. Michael Roden. De onderzoekers identificeerden de verschillende vormen van leververvetting op basis van een leverbiopsie. In de levermonsters en ook in andere weefsels zoals spieren en diverse vetweefsels werden zogenaamde ceramiden bepaald, die behoren tot de sfingolipiden die als biologisch actieve stoffen belangrijke componenten van het celmembraan vormen, leggen de onderzoekers uit.

Zogenaamde ceramiden met een doorslaggevende invloed

Obesitas en diabetes type 2 worden al lang geassocieerd met niet-alcoholische leververvetting (NASH). De nu beschikbare resultaten laten zien dat de ceramiden hier een rol kunnen spelen. Zo had de groep patiënten met een niet-alcoholische leververvetting een hogere concentratie aan totaal ceramiden in de lever in vergelijking met de andere groepen, en bovendien waren specifieke ceramiden alleen karakteristiek verhoogd bij deze groep patiënten, meldt het Duitse Diabetes Centrum.

Verdere onderzoeken zullen volgen

De wetenschappers melden dat ceramiden, die specifiek toenemen bij NASH-patiënten, geassocieerd zijn met uitgesproken ontsteking en oxidatieve stress, verminderde functie van de mitochondriën (celcentrales) in de lever en uitgesproken insulineresistentie. 'Hoe hoger de waarde van bepaalde ceramiden, hoe slechter de insulinegevoeligheid', vervolgden de experts. Aanvullende analyses van verschillende subgroepen van sfingolipiden zijn nu vereist, wat ook de processen in de cellen tijdens de ontwikkeling van NASH en diabetes type 2 kan verklaren. (fp)

Auteur en broninformatie



Video: Webinar insuline en een ongecontroleerd eetgedrag 03 10 15 (Augustus 2022).